ผมนายเอกครับ
งานของผมคือ Programmer Analyse หน้าที่คือ Develop Software ตาม Requirement ที่ท่านหัวหน้า (^_^!) ต้องการ
ประวัติผมนะเหรอ ก็เด็กธรรมดาที่มีฝันมากมาย (แต่ก็ยังทำให้เป็นจริงไม่ได้สักอย่าง) ตอนเด็ก ๆ ผมฝันอยากเป็นนักธุรกิจ ผมเลยเรียนวิชาคณิตศาสตร์ได้ดี (เกี่ยวกันไหมนี่) พอโตขึ้นมาได้เล่นเกมส์ (เหมือนคนรุ่นผมหลาย ๆ คน) ทำให้เกิดความสนใจในศาสตร์ทางคอมพิวเตอร์เป็นอย่างมาก จนผมได้เขียนโปแกรมคอมพิวเตอร์เป็นครั้งแรกด้วยภาษา Pascal มันทำให้ความชอบในคอมพิวเตอร์ของผมลดลง (ก็มันยากพอควรเลยสำหรับเด็น ม.5 รุ่นผม) แต่ถึงอย่างไรผมก็จะยังคงรักมันต่อไป “เจ้าคอมพิวเตอร”
หน้าที่การงาน
- นักพัฒนาโปรแกรมตัวเล็ก ๆ ที่อยากเป็นตัวใหญ่ ๆ (อ้วน ๆ) แต่ผมว่าถ้าตัวใหญ่คงจะอุ้ยอ้ายน่าดูชมเชียวละ
หน้าที่การเรียน
- นักเรียนที่ไม่เด็กสักเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังมีใจอยากเรียนอยู่ พอเรียนจริง ๆ แล้วเหนื่อยกว่าที่คิดแฮะ (ก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยนี เอาสักอย่าง 555) ยังไงก็จะสู้ต่อไปครับจะเรียนให้ได้ความรู้ให้มากที่สุด เอามาพัฒนาสังคม และประเทศของเรา ตั้งปณิธานไว้แบบนี้
หน้าที่การจัดการเกี่ยวกับครอบครัว และคนที่เรารัก
- ยังดูแลคนที่เรารักได้ไม่ดีสักเท่าไหร่ ต้องการเป็นเสาหลักของครอบครัวดูแลพ่อแม่ได้ ทำให้ท่านมีความสุขไม่ทุกข์ใจเพราะผม ต้องใช้สัญญาที่ยิ่งใหญ่กับตัวเองเลยว่าเราจะทำให้ดีกว่านี้ อย่ายอมแพ้นะเรา…
- ยังเป็นแฟนที่ใช้ไม่ได้จนผู้หญิงเค้าอยากเลิก สุดท้ายก็ต้องเลิกกันเพราะเราเองก็ไม่ได้ทำอะไรให้คนที่เรารักรู้สึกรักเรา เมื่อความต้องการระหว่างคนสองคนแตกต่างกัน ก็ต้องยอมให้เค้าไปพบใครที่ดีกว่า ส่วนตัวเรายังไม่อยากไปไหนยังอยากหยุดอยู่ตรงนี้ เพื่อรอคอยสักวันที่อาจมีโอกาสได้กลับไปดูแลเค้าได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ และทำให้เค้าต้องเดินแยกทางไป
หน้าที่การจัดการเกี่ยวกับตนเอง
- นักอ่านที่อ่านทีไรก็หลับคาหนังสือทุกที (ใจจริงอยากอ่านมาก แต่ทำไมมันง่วงนอนอยู่ตลอดเวลาทุกทีสิหน่า) ชอบอ่านหนังสือของบุคคลที่เก่ง ๆ อ่านแล้วได้วิสัยทัศน์ ในทางบวก
- นักพัฒนา ตัวผมเองให้มีความสามารถในการ ดูแลตัวเอง, ดูแลครอบครัว, ดูแลคนรัก ได้ดีกว่าทุกวันนี้ที่ยัง ดูแลตัวเองได้ไม่ดีพอเลย (แล้วจะไปดูแลคนอื่นได้อย่างไร)
- ปัจจุบัน อยากเป็นนักทำ Blog ที่ช่วยเหลือสังคมได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และอยากมีประโยชน์ต่อโลกใบเล็ก ๆ ใบนี้ ที่ผมอาศัยเดินทาง โคจรไปพร้อมกับมัน
ความฝันถ้าไม่ได้ทำร้ายใคร มันเป็นสิ่งที่ดีที่น่าจะฝันต่อไป อย่าให้คนอื่นมาว่าได้ ว่าฝันของเราเป็นเพียง “ความเพ้อเจ้อ” เพราะมีคนไม่มากที่รักที่จะฝัน เพราะฝันในบางครั้งก็เหนื่อยได้เหมือนกัน ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรจง “อย่าทิ้งฝัน” เพราะมันทำให้เรามีแรงก้าวเดินต่อไปในทุก ๆ วัน ทุก ๆ ลมหายใจ…
ขอให้ทุก ๆ ท่านที่ได้เข้ามาใน Blog ของผม (หรือหลงเข้ามา) มีความสุขกันทุก ๆ ท่านเลยนะครับผมจะพยายามเอาเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความหวังกลับคืนมา…
—————————————————
