หัวเลี้ยวหัวต่อ

วันนี้ได้อ่านกระทู้หนึ่งใน narisa แล้วรู้สึกว่ามันตรงกับความรู้สึกในช่วงนี้เลย เพราะช่วงนี้รู้สึกว่ายังหาเป้าหมายในชีวิตไม่พบ และยิ่งห่างไกลออกไปทุกที (จริงๆ ก็รู้สึกมาได้สักพักแล้ว)
ความตั้งใจที่เคยมีในอดีต บวกกับแรงบันดาลใจ ก็ลดลง ตอนนี้ก็หาวิธีนำตัวเองกลับเข้าสู่ สัจธรรมที่แท้จริง ที่ใจต้องการ
ทำอย่างไร ถึงจะหลุดออกจาก วัฐจักรเหล่านี้สักที ?
สำหรับคำของคุณ minimalist ที่ผมรู้สึกประทับใจมากในกระทู้นี้คือ
สำหรับ ประสบการณ์… ผมเชื่อว่า ไม่จำเป็นต้องซื้อประสบการณ์ด้วยเวลามากมาย
เพราะ ‘ประสบการณ์’ ก็คือ ‘เหตุการณ์’ ที่ ‘ประสบ’ มา ดังนั้นหากอยากมีเหตุการณ์ที่ประสบมามาก ๆ ก็ต้องใช้เวลามาก ๆ เช่นกัน
ดังนั้น หากต้องการใช้เวลาน้อย ๆ ต้องรู้จักเลือก ‘เหตุการณ์’ ที่อยากจะ ‘ประสบ’ จะได้ไม่เสียเวลานาน
เพราะ ‘ประสบการณ์’ ก็คือ ‘เหตุการณ์’ ที่ ‘ประสบ’ มา ดังนั้นหากอยากมีเหตุการณ์ที่ประสบมามาก ๆ
ทางลัดอีกวิธีที่ผมเชื่อมั่นและยืนยันว่าได้ผล คือ ฝึก จิต สมาธิ และปัญญา (เข้าพุทธศาสนาอีกแล้ว) แล้ว Realize ประสบการณ์ของคนอื่นเขา [...]

วิเคราะห์อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ไทย

วันนี้อ่าน slide ของคุณ minimalist แล้วชอบเลยนำมาแปะไว้
วิเคราะห์อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ไทย
ภาคการศึกษา
- สร้างความรู้พื้นฐานที่แข็งแกร่งให้แก่นักศึกษา
- นักศึกษาที่เห็นเงินเป็นพระเจ้า ไม่เข้าใจตัวตน มีหัวคิดบริโภคนิยม ทุนนิยม และวัตถุนิยม ตาม ‘Trend’ เด็กสมัยใหม่ ก็ปล่อยเขาไป ชีวิตของเขาเอง เขาจะต่อว่าสถาบันการศึกษาอย่างไรปล่อยเขาไป หรือถ้าให้การอบรมและความเข้าใจด้วยก็จะยิ่งดี
- ควรมีเวลาให้อาจารย์ได้ค้นคว้าวิจัยมากขึ้น และอาจารย์ต้องตามองค์ความรู้และเทคโนโลยีใหม่ ๆ ให้ทัน
- ลดปัญหาการเมืองภายในและการมุ่งเน้นผลทางธุรกิจลง หรือสร้างสมดุลให้ลงตัว
- เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้ค้นคว้าวิจัยเพิ่มขึ้นมาก ๆ ความรู้ที่อิงด้านอุตสาหกรรมก็แค่เกริ่นพอ ที่เหลือให้ไปศึกษาและฝึกเพิ่มเติมเอง เช่น Java, .NET, Oracle
- อย่าให้เวนเดอร์รายใหญ่เข้ามาแทรกแซงหลักสูตร การบริหาร มากเกินควร
- ภาคอุตสาหกรรมต่อว่าสถาบันการศึกษาและอาจารย์ ที่ไม่สร้างความพร้อมให้แก่เด็ก ก็ปล่อยเขาไป เพราะสถาบันการศึกษามีหน้าที่สร้างพื้นฐานให้ ความรู้เชิงอุตสาหกรรมเฉพาะด้านควรเป็นหน้าที่ของนักศึกษาเอง และภาคอุตสาหกรรมส่วนใหญ่มักไม่เน้นการลงทุนด้านทรัพยากรบุคคลและการจัดฝึกอบรม จึงอยากได้เด็กจบใหม่ที่ทำงานเป็น ซึ่งคงหาได้ยาก มันเป็นปัญหาไก่กับไข่ สาเหตุใหญ่อยู่ที่โครงสร้างทางสังคม วัฒนธรรม การศึกษา และ สถาบันครอบครัวที่ผุกร่อนอ่อนแอ